Shop
Hoolwerf grijpt op tweeduizendsten naast nieuwe zege in Luleå

Hoolwerf grijpt op tweeduizendsten naast nieuwe zege in Luleå

Het verschil was met het blote oog nauwelijks waarneembaar. Tweeduizendsten slechts op de transpondertijden. Maar Bart Hoolwerf wist het al meteen toen hij de finish passeerde. Het was zijn oudere broer Evert die nu een fractie eerder de schaats over de streep duwde en zo in de derde race van de Grand Prix op natuurijs Bart Hoolwerf van zijn tweede zege op rij afhield. Kleine pleister op de wonde voor de man van Team Jumbo-Visma: hij start zaterdag in de Alternatieve Elfstedentocht wél in het oranje leiderspak.

De ontknoping van de koers over zestig kilometer in het Zweedse Luleå was bloedstollend. Spannender eigenlijk dan de voorgaande 59 kilometer, die verliep zoals vooraf werd verwacht. Het peloton schoof redelijk compact over het zee-ijs van de Bottenviken, tot in de voorlaatste ronde een serieuze kopgroep ontstond. Team Jumbo-Visma was daarin vertegenwoordigd met zowel Mats Stoltenborg als Harm Visser.

Dat was op zich geen vervelend scenario, maar de samenwerking bij de leiders stokte in de laatste ronde, terwijl daarachter Gary Hekman de longen uit zijn lijf reed om het peloton weer bij te brengen. Dat zag ook Hoolwerf, die samen met Robert Post nog in de grote groep zat. "Dat was top. Hoolwerf Heiwerken miste daar de boot en dat was voor ons alleen maar gunstig. Hekman moest het nu dichtrijden en dat betekende dat er al één sprinter weg was. Vervolgens was het een beetje chaos omdat ook Hoolwerf Heiwerken geen treintje had."

Maar in die chaos hield Hoolwerf het hoofd koel. Hij voelde zich goed, vertelde hij. "En Robert hield me mooi uit de wind." Toch liep niet alles volgens plan. Al bij het uitkomen van de laatste bocht moest Hoolwerf de sprint aangaan, die daardoor heel lang werd. "Ik dreigde opgesloten te raken, moest wel gaan", legde hij uit. "Maar de sprint werd daardoor bijna twee keer zo lang als afgelopen dinsdag. Ik probeerde geleidelijk langs de sprinttrein van Bouwselect te rijden, en dat lukte."

"Ik wist dat Evert achter me zat en wilde hem met een versnelling opvangen zodra hij naast me kwam. Dat lukte in eerste instantie ook nog, maar in de laatste twee meter merkte ik dat het net even te lang was voor me. Het scheelde helemaal niks, niet eens tien centimeter. Maar da’s toch te veel."

 / 

Het was echt heel krap, constateerde ook Mats Stoltenborg, die balend de kant opzocht. "De vorige keer won Bart zó dik. Hij is momenteel ook verreweg de snelste man in het peloton, en daarom hadden we er ook alle vertrouwen in. We hebben alles gedaan om hem zo goed mogelijk af te zetten. Met vier man controleerden we de koers op een manier die echt een compliment verdient. Dat we dan toch nog verliezen, tja, daar baal ik behoorlijk van."

Dat deed ook Post, die vooral kritisch was op zijn rol in de finale. "Ik had hem eerder moeten opzetten, had eerder initiatief moeten tonen. Dan hadden we minder in het gedrang gezeten. Nu moest Bart te vroeg springen naar de ruggen van andere teams. Pakken we dat net even anders aan, dan had dat misschien net het stukje gescheeld dat we nu tekortkwamen voor de winst. Jammer, want voor de rest reden we alle vier echt hartstikke goed."

Hoolwerf koesterde uiteindelijk hetzelfde gevoel als zijn ploegmakkers. "Het liefst had ik na dinsdag natuurlijk ook deze weer gepakt, ook voor de ploeg die een gigantisch goede koers heeft gereden. We reden zoals we moesten rijden, alleen had ik het dan nog moeten afmaken."

Wat in Luleå nog rest, is de Alternatieve Elfstedentocht. Liefst 200 loodzware kilometers op het ijs van de Bottenviken. De laatste Alternatieve in Scandinavië dateert alweer van 2010, maar toen werd de race in Finland wegens barre omstandigheden nog ingekort naar honderd kilometer. Feit blijft dat het een loodzware koers wordt. Hoolwerf mag die wél in het oranje leiderspak rijden. Een kleine pleister, geeft hij toe.

"Op zich natuurlijk wel mooi. Misschien geeft dat nog wat extra motivatie om zaterdag nóg beter mijn best te doen." Er zal ook echter vooral worden gekeken naar Stoltenborg als het om Jumbo-Visma gaat. Juist hij tankte nog wat extra vertrouwen in deze korte Grand Prix. "Het was misschien mijn beste wedstrijd ooit op natuurijs. Alleen, als je dan naar de 200 kijkt, denk ik ook dat ik degene ben die de meeste energie in deze wedstrijd heeft gelegd. Nu eerst maar snel herstellen en dan kijken wat er zaterdag nog mogelijk is."

Gerelateerde updates