Shop
Stoltenborg na zes jaar terug in de World Cup: 'Lang naartoe gewerkt'

Stoltenborg na zes jaar terug in de World Cup: 'Lang naartoe gewerkt'

Terwijl zijn teamgenoten zich opmaken voor de eerste natuurijsmarathon van het seizoen, bereidt Mats Stoltenborg zich aan de andere kant van de wereld voor op zijn eerste World Cup sinds 2016. De dertigjarige marathonschaatser van Team Jumbo-Visma rijdt komend weekend de 10 kilometer in Calgary, waar hij de magische barrière van dertien minuten hoopt te doorbreken. Dat hij de natuurijswedstrijden in Nederland moet missen, neemt hij op de koop toe. "Zo vaak krijg je zo’n kans niet."

Op het weer heb je geen invloed, maar toch kan ik me voorstellen dat je ervan baalt dat er uitgerekend nú natuurijswedstrijden worden verreden..
"Dat ga ik zeker niet ontkennen. Voor een marathonschaatser is een natuurijswedstrijd de kers op de taart, dus dan is het jammer als je dat stukje net mist. Toch kan ik het ook wel weer relativeren. Bij natuurijs denk ik in eerste instantie aan natuurijs op open water en zo ver is het in Nederland nog niet. Daarnaast draait het bij natuurijswedstrijden puur om de eerste; de tweede is qua aandacht al minder interessant."

Is er nog een moment geweest dat je dacht: ik blijf thuis?
"Nee, dat is niet aan de orde geweest. Wel hebben we gekeken of ik misschien wat later die kant op zou kunnen, zodat ik eventueel nog een wedstrijd mee kon pakken. Afgaande op de geluiden die we hoorden, zou er op z’n vroegst op woensdag een natuurijswedstrijd gehouden kunnen worden. Als ik daaraan mee had willen doen, had ik op donderdag pas weggekund, maar dat vond ik te laat. Zaterdag heb ik de knoop doorgehakt en een dag later zat ik in het vliegtuig."

Komend weekend maak jij zes jaar na je World Cup-debuut in Astana je opwachting in Calgary, waar de enige 10 kilometer van dit wereldbekerseizoen wordt verreden. Wat betekent het voor jou om deel uit te maken van de Nederlandse selectie?
"Dat is heel speciaal. Eigenlijk heeft het best lang geduurd voordat ik mijn World Cup-debuut op mijn geliefde 10 kilometer mag maken. Drie keer reed ik tijdens het kwalificatietoernooi een tijd die goed genoeg was voor plaatsing, maar vanwege verschillende redenen is een World Cup op de 10 kilometer er nog niet van gekomen. Ik hoop dat vier keer scheepsrecht is."

De Olympic Oval in Calgary staat bekend als ‘The Fastest Ice on Earth’. Wat denk jij op dit ijs te kunnen?
"We weten allemaal dat het op deze baan hard kan gaan, maar je kunt er niet vanuit gaat dat het daadwerkelijk hard gaat. Ik heb vorig weekend best wel wat wisselende tijden gezien: de één rijdt hier heel hard en de ander valt door de mand. Het is afwachten hoe mijn lichaam op deze hoogte reageert, dus ik laat het gewoon op me afkomen."

Jouw persoonlijke record is 13.01,70. Droom je er stiekem niet van om een tijd onder de 13 minuten te rijden?
"Natuurlijk zit dat in m’n achterhoofd, maar het is geen ramp als het niet lukt. Ik denk dat ik als voordeel heb dat mijn sterke punten – zo strak en zo vlak mogelijk rijden - hier goed van pas komen. Als je te hard weggaat, heb je kans dat je op een hoop gaat."

Bij het World Cup Kwalificatietoernooi in Heerenveen hoefde je op de 10 kilometer alleen Patrick Roest en Jorrit Bergsma voor je te dulden. Maakt zo’n prestatie jou nieuwsgierig naar wat er nog meer in het vat zit?
"Als je in Nederland derde wordt op de 10 kilometer kun je zeggen dat je over een hoog niveau beschikt. Wat dat betreft ben ik erg benieuwd hoe ik er internationaal voor sta. Het liefst had ik zaterdag in de A-groep gestart, maar met Jorrit en Ted-Jan (Bloemen) staan er toch twee olympisch kampioenen aan de start."

Officieel maak je deel uit van de marathonploeg van Team Jumbo-Visma. Was het voor jou een moeilijke keuze om niet bij je teamgenoten in Nederland te blijven, maar voor je langebaanavontuur in Calgary te gaan?
"Jac (Orie), Peter (de Vries) en Diane (Valkenburg) vonden allemaal dat ik een luxepositie zat. Volgens hen moest ik de keuze zelf maken en eerlijk gezegd heb ik daar niet zo lang over hoeven nadenken. Je werkt hier zo lang naartoe dat je deze kans niet zomaar laat lopen. Dit is een heel mooi podium om je kunsten te vertonen en dat het bovendien in Calgary is, op één van de mooiere banen, maakt het helemaal mooi."

Wat vinden jouw teamgenoten van je besluit?

"Ze gunnen mij deze kans heel erg, dat zegt wel iets over de sfeer in de ploeg. Als marathonschaatser ben je onderdeel van een team, terwijl je als langebaanschaatser alleen verantwoordelijkheid aan jezelf hoeft af te leggen. Doordat ik nu voor mezelf heb gekozen, zet ik het individuele belang boven het teambelang. Voor een marathonschaatser is dat lastig, maar ik heb alles afgewogen en gelukkig kreeg ik commitment vanuit de ploeg."

Over de marathons gesproken. De teller staat dit seizoen nog op nul. Is dat volgens jou iets om je zorgen over te maken?

"Nee, wij zijn fysiek sterk genoeg om een wedstrijd te winnen, alleen valt het kwartje steeds net niet de goede kant op. Ik denk dat wij echt op de goede weg zijn en op een gegeven moment valt 'ie wel. Alle teams houden rekening met ons en dat maakt het lastig om een wedstrijd te winnen. De grote wedstrijden moeten dit seizoen nog komen, dus we hebben er alle vertrouwen in dat het goed komt."

Gerelateerde updates